X

Lütfen Ülke (Bölge) Seçiniz

Türkiye (Türkçe)Türkiye (Türkçe) Worldwide (English)Worldwide (English)
X

Lütfen Para Birimi Seçiniz

₺ Türk Lirası $ US Dollar
X

Lütfen Ülke (Bölge) Seçiniz

Türkiye (Türkçe)Türkiye (Türkçe) Worldwide (English)Worldwide (English)
X

Lütfen Para Birimi Seçiniz

₺ Türk Lirası $ US Dollar

VMware Sunucu Seçerken Kaynaklar Nasıl Planlanır?

AnasayfaYazılarTeknik RehberlerVMware Sunucu Seçerken Kaynaklar Na...

VMware sunucu seçerken yalnızca işlemci çekirdeği veya toplam disk kapasitesine bakmak yeterli değildir. Önce sanal makinelerin hangi iş yüklerini çalıştıracağı, aynı anda ne kadar kaynak tüketeceği ve bakım sırasında ne kadar yedek kapasite gerektiği belirlenmelidir. Buna göre bellek, depolama gecikmesi, ağ bağlantısı ve yönetim altyapısı birlikte değerlendirilir.

VMware sunucu hangi çalışma modelini ifade eder?

VMware sunucu, genellikle fiziksel bir makine üzerinde VMware sanallaştırma katmanının çalıştığı ve bu katmanın birden fazla sanal makineyi barındırdığı sistemi anlatır. Sanallaştırma katmanı, fiziksel işlemci, bellek, disk ve ağ kaynaklarını sanal makinelere paylaştırır. Bu nedenle sunucunun fiziksel özellikleri ile sanal makinelerin tanımlanan kaynakları arasında doğrudan bir planlama ilişkisi vardır.

Burada “VMware sunucu” ifadesi tek bir donanım modeli anlamına gelmez. Fiziksel sunucunun donanım uyumluluğu, kullanılacak VMware bileşenlerinin sürümü, merkezi yönetim ihtiyacı ve sağlayıcının sunduğu erişim düzeyi ayrı konulardır. Kiralık bir altyapıda donanıma erişim sınırlı olabilir; kendi veri merkezindeki bir sistemde ise uyumluluk ve bakım sorumluluğu işletmeye ait olur.

İş yüküne göre işlemci ve bellek kararı

İşlemci seçiminde toplam çekirdek sayısı kadar sanal makinelerin işlemci kullanım biçimi de önemlidir. Kısa süreli yoğun hesaplama yapan birkaç sanal makine için yüksek tek çekirdek performansı değerli olabilir. Çok sayıda hafif servis çalıştırılacaksa çekirdek sayısı ve eş zamanlı kullanım kapasitesi daha belirleyici hale gelir. Sanal makinelere gereğinden fazla sanal işlemci atamak da her zaman avantaj sağlamaz; zamanlayıcı, kullanılabilir fiziksel çekirdekleri yönetmek zorunda kaldığı için gereksiz yapılandırma gecikme oluşturabilir.

Bellek planlamasında önce sanal makinelerin işletim sistemi ve uygulama gereksinimleri toplanır, ardından ana makinenin yönetim katmanı ile bakım payı ayrılır. Fiziksel belleğin tamamını sanal makinelere dağıtmak güvenli değildir. Bir bakım işlemi, beklenmeyen yoğunluk veya yeni bir sanal makine için boş kapasite kalmadığında performans etkilenebilir.

  • Veritabanı gibi belleği önbellek olarak kullanan bir iş yükünde bellek kapasitesi önceliklidir; ancak uygulamanın gerçekten bu belleği kullanabildiği doğrulanmalıdır.
  • Stateless web servislerinde işlemci ve ağ kapasitesi daha önemli olabilir; yine de ani trafik artışı için ölçülü bir bellek payı bırakılmalıdır.
  • Geliştirme ve test ortamlarında çok sayıda küçük sanal makine tercih ediliyorsa toplam bellek tüketimi, tek bir sanal makinenin yüksek kapasitesinden daha belirleyici hale gelir.

Depolama ve ağ seçiminde gerçek darboğazı ayırmak

Depolama kapasitesi ile depolama performansı aynı şey değildir. Büyük arşiv dosyaları çoğunlukla kapasiteye ihtiyaç duyarken, yoğun veritabanı işlemleri düşük gecikme ve yüksek giriş-çıkış kapasitesinden etkilenir. Bu nedenle yalnızca terabayt miktarını karşılaştırmak yerine sanal makinelerin okuma-yazma düzeni, eş zamanlı işlem sayısı ve yedekleme trafiği birlikte incelenmelidir.

İlk karar şu şekilde verilebilir: uygulama büyük dosyaları seyrek okuyorsa kapasite ve yedekleme alanı öne çıkar; küçük bloklarda sık okuma-yazma yapıyorsa daha hızlı ve öngörülebilir depolama tercih edilir. Ancak depolama sağlayıcısının paylaşımlı altyapı kullanıp kullanmadığı, performansın iş yüküne göre değişip değişmeyeceği ve yedeklerin aynı kaynakları kullanıp kullanmadığı ayrıca sorulmalıdır. Sağlayıcıya ait sunucu kiralama çözümleri incelenirken bu ayrıntıları teknik özelliklerin yanında doğrulamak gerekir.

Ağ tarafında da port hızının tek başına yeterli bir ölçü olmadığı unutulmamalıdır. Sanal makinelerin dış istemci trafiği, depolama erişimi, yedekleme ve yönetim trafiği aynı fiziksel bağlantıyı paylaşabilir. Uygulama dışarıya az veri gönderiyor fakat düzenli olarak uzak yedek alıyorsa, yedekleme penceresi ağ kapasitesini belirleyebilir. Düşük gecikmeli bir uygulama için ise ham bant genişliğinden çok ağ yolunun kararlılığı ve sanal ağ yapılandırmasının sağlayıcı tarafından nasıl uygulandığı önem kazanabilir.

Hipotetik bir kaynak planlama örneği

Örneğin bir işletmenin iki web sunucusu, bir uygulama sunucusu ve raporlama veritabanı için VMware sunucu düşündüğünü varsayalım. Web sunucularının yükü değişken, veritabanının ise çalışma saatlerinde yoğun okuma-yazma yaptığı bir senaryoda karar yalnızca sanal makine sayısına göre verilmez. Veritabanı için bellek ve düşük depolama gecikmesi önceliklendirilir; web sunucuları içinse ani işlemci artışlarını karşılayacak pay bırakılır. Raporlama yedekleri aynı saatlerde çalışıyorsa depolama ve ağ kapasitesi ayrıca kontrol edilir.

Bu örnekte daha fazla çekirdek sunan ancak yavaş veya değişken depolama davranışına sahip bir ana makine, veritabanı için uygun olmayabilir. Tersine, hızlı depolama sunan fakat tüm belleği sanal makinelere ayıran bir yapı da bakım ve yoğunluk sırasında risk oluşturur. Uygun seçenek, her kaynağı en yüksek değere çıkaran değil, darboğazın oluşacağı iş yükünü doğru karşılayan ve ölçülü boş kapasite bırakan seçenektir.

Seçimi ilk kullanımda nasıl doğrulamalı?

Önce sanal makine envanterini çıkarın: her makinenin atanmış sanal işlemci ve bellek miktarını, beklenen yoğunluk zamanını, depolama türünü ve ağ trafiğini kaydedin. Ardından ana makinenin veya merkezi yönetim ekranının işlemci kullanımı, bellek baskısı, depolama gecikmesi ve ağ kullanımına ilişkin ölçümleri izleyin. Menü adları ve erişilebilen metrikler kullanılan VMware bileşenine ve hizmet sağlayıcısına göre değişebilir.

Değerlendirme sırasında tek bir kısa süreli yoğunluk anını normal çalışma kabul etmeyin. Aynı iş yükünü normal kullanım döneminde ve beklenen yoğunluk döneminde gözlemleyin. İşlemci kullanımı yükselirken depolama gecikmesi sabitse işlemci kapasitesi incelenir; işlemci boş görünmesine rağmen uygulama bekliyorsa depolama veya ağ ölçümleri karşılaştırılır. Bellek baskısı görülüyorsa önce hangi sanal makinenin tüketimi artırdığını bulun; tüm makinelerin kaynaklarını aynı anda büyütmek yerine ilgili uygulamanın gereksinimini ve yapılandırmasını değerlendirin.

İlk değişiklikte yalnızca bir faktörü ele alın ve önceki değeri kaydedin. Örneğin bir sanal makinenin belleğini artırdıysanız aynı raporlama işlemini yeniden çalıştırıp değişiklikten sonraki, aynı zaman aralığına ait metrikleri kontrol edin. Gecikme değişmiyorsa sorun bellek değil depolama veya uygulama içi sorgu olabilir; bu durumda ikinci bir kaynağı rastgele artırmayın. Belirti devam ederse önceki ayara dönün, ölçümleri koruyun ve sağlayıcının ana makine, paylaşımlı depolama veya ağ katmanına ait metrikleri sunup sunmadığını sorun.

Sonraki güvenli adım

Seçim yapmadan önce sanal makine listesini, yoğunluk zamanlarını ve yedekleme penceresini tek bir kaynak tablosunda toplayın. Bu tablo, hangi kaynağın kapasite, hangisinin gecikme veya süreklilik nedeniyle öncelikli olduğunu gösterir; teklifleri de yalnızca çekirdek ve disk miktarı üzerinden değil, bu ölçülebilir ihtiyaçlar üzerinden karşılaştırmanızı sağlar.


Top