X

Lütfen Ülke (Bölge) Seçiniz

Türkiye (Türkçe)Türkiye (Türkçe) Worldwide (English)Worldwide (English)
X

Lütfen Para Birimi Seçiniz

₺ Türk Lirası $ US Dollar
X

Lütfen Ülke (Bölge) Seçiniz

Türkiye (Türkçe)Türkiye (Türkçe) Worldwide (English)Worldwide (English)
X

Lütfen Para Birimi Seçiniz

₺ Türk Lirası $ US Dollar

VMware Sunucu Nedir? İş Yükü Nasıl Seçilir?

AnasayfaYazılarTeknik RehberlerVMware Sunucu Nedir? İş Yükü Nasıl ...

VMware sunucu, tek bir fiziksel makinenin işlemci, bellek, depolama ve ağ kaynaklarını birden fazla sanal sunucuya ayıran sanallaştırma altyapısıdır. Buradaki ifade belirli bir donanım modelini değil, genellikle VMware ESXi gibi bir hipervizörle çalışan sunucu düzenini anlatır. Uygun seçim; sanal makine sayısından çok, uygulamaların kaynak kullanımı, kesinti toleransı, depolama gecikmesi ve yönetim ihtiyacına göre yapılmalıdır.

VMware sunucu fiziksel sunucudan nasıl ayrılır?

Fiziksel sunucuda işletim sistemi doğrudan donanım üzerinde çalışırken sanallaştırma katmanı, donanım ile sanal makineler arasında aracı görevi görür. VMware ESXi bu katmana, yani hipervizöre örnektir. Her sanal makine kendi işletim sistemi ve uygulamalarıyla ayrı bir çalışma alanı gibi davranır; ancak işlemci, bellek, disk ve ağ arayüzleri aynı fiziksel kaynak havuzundan paylaştırılır.

Bu model, farklı işletim sistemleri kullanan uygulamaları aynı donanım üzerinde çalıştırmayı ve kaynakları ihtiyaç değiştikçe yeniden dağıtmayı kolaylaştırabilir. Buna karşılık sanallaştırma, fiziksel kaynakları ortadan kaldırmaz. Ana makinede yeterli bellek, işlemci kapasitesi, depolama IOPS değeri ve ağ bant genişliği yoksa sanal makinelerin sayısını artırmak sorunu çözmez; kaynak rekabetini büyütebilir.

Hangi iş yükünde VMware tercih edilir?

Birden fazla bağımsız sunucuya ihtiyaç duyuyor, ancak her uygulama için ayrı fiziksel donanım kullanmak istemiyorsanız VMware tabanlı yapı anlamlı bir seçenek olabilir. Örneğin web uygulaması, veritabanı, test ortamı ve izleme sistemi farklı sanal makinelerde tutulabilir. Bu ayrım, bakım ve kaynak planlamasını kolaylaştırır; fakat uygulamalar arasında gerçek performans izolasyonu sağlanacağı varsayılmamalıdır.

İş yükünüz kısa süreli test ortamları, değişken kaynak ihtiyacı veya farklı işletim sistemi sürümleri içeriyorsa sanallaştırmanın esnekliği öne çıkar. Buna karşılık sürekli yüksek disk gecikmesi hassasiyeti olan bir veritabanı, yoğun grafik işlem gerektiren bir uygulama veya lisanslama davranışı sanallaştırma katmanına bağlı olan özel bir yazılım için üretici desteğini ayrıca doğrulamak gerekir.

Karar verirken şu ayrım kullanılabilir: Kaynak ihtiyacı dönemsel olarak değişiyor ve iş yükleri birbirinden mantıksal olarak ayrılabiliyorsa sanal makine yaklaşımı değerlendirilebilir; tek bir uygulama sürekli olarak ana makinenin tüm kapasitesine yakın kaynak tüketiyorsa sanallaştırmanın sağladığı konsolidasyon avantajı azalır. Bu durumda fiziksel kaynakların doğrudan uygulamaya ayrılması veya farklı bir mimari daha uygun olabilir.

Kaynak planlamasında hangi ölçütler önemlidir?

İşlemci ve bellek paylaşımı

Bir sanal makineye fazla sanal işlemci tanımlamak her zaman daha yüksek performans anlamına gelmez. İşletim sistemi ve uygulama, gerçekten paralel çalışabilen iş parçacıklarına sahip değilse fazla sanal işlemci planlama gecikmesini artırabilir. Önce uygulamanın mevcut işlemci kullanımını ve ani yoğunluklarını izleyin; ardından sanal işlemci sayısını bu gözleme göre belirleyin.

Bellek planlamasında fiziksel kapasite, sanal makinelerin tanımlı belleği ve hipervizörün kendi payı birlikte hesaplanmalıdır. Sanal makinelerin toplam belleğini fiziksel belleğin üzerine çıkarmak bazı ortamlarda mümkün olsa da bellek baskısı oluştuğunda performans öngörülemez biçimde düşebilir. Veritabanı gibi bellek önbelleğine dayanan bir iş yükünde kapasiteyi aşırı taahhüt etmek yerine daha düşük sayıda, ölçülebilir sanal makine tercih etmek daha güvenlidir.

Depolama gecikmesi ve ağ davranışı

Bir uygulama dosya boyutundan çok sık ve küçük okuma-yazma işlemleri yapıyorsa yalnızca depolama kapasitesine bakmayın; gecikme ve IOPS davranışını da inceleyin. Sanal disklerin aynı depolama havuzunda toplanması yönetimi kolaylaştırabilir, ancak yoğun komşu iş yükleri bekleme süresini artırabilir. Ağ tarafında ise sanal makine trafiği, yönetim trafiği ve yedekleme trafiğinin aynı bağlantıyı paylaşması darboğaz oluşturabilir.

Bir VMware altyapısı nasıl değerlendirilir?

İlk olarak yönetilecek katmanı netleştirin. Paylaşımlı hosting paneli üzerinden yalnızca bir web sitesi çalıştırıyorsanız VMware altyapısının hipervizör ayarlarına erişiminiz olmayabilir. ESXi ana makinesi, sanal makineler veya merkezi yönetim bileşenleri için yönetici erişimi gerekiyorsa bu değerlendirme, sağlayıcının sunduğu erişim ve işletim sorumluluklarıyla birlikte yapılmalıdır. Fiziksel sunucu, sanal makine ve yedekleme katmanlarının kimin tarafından yönetildiğini yazılı olarak belirleyin.

Ardından gerçek iş yükünü temsil eden sınırlı bir değerlendirme yapın. Sanal makinenin işletim sistemi ve uygulama ön koşullarını doğrulayın; CPU kullanımı, bellek baskısı, disk gecikmesi ve ağ hatalarını aynı zaman aralığında izleyin. Uygulamanın normal bir işlemindeki yanıt süresi kabul edilebilir, bellek baskısı sürekli değil ve disk beklemesi ani yükselmiyorsa yapı başlangıç için uygun görünebilir. Bu gözlem yalnızca ölçüm yapılan iş yükünü temsil eder; yoğunluk artışında aynı sonucu garanti etmez.

Diyelim ki bir ekip, düşük trafikli bir web uygulamasını, geliştirme ortamını ve raporlama veritabanını tek fiziksel makinede çalıştırmak istiyor. Web uygulaması ile geliştirme ortamının kullanımı değişken, veritabanının ise gün sonunda kısa süreli yoğun olduğu gözleniyorsa ayrı sanal makineler kaynakları düzenlemeye yardımcı olabilir. Ancak raporlama sırasında depolama gecikmesi yükseliyor ve web uygulaması da aynı anda yavaşlıyorsa yalnızca daha fazla sanal işlemci eklemek doğru çözüm değildir; önce depolama katmanındaki paylaşımı ve zamanlamayı incelemek gerekir.

Kurulum öncesi kontrol ve güvenli ilk adım

İlk kullanımda önce uygulama envanterini çıkarın: her iş yükünün işletim sistemi, gerekli CPU ve bellek aralığı, depolama büyümesi, ağ ihtiyacı ve kabul edilebilir kesinti süresi kaydedilmelidir. Sonra fiziksel ana makinenin bu toplamı karşılayıp karşılamadığını ve yedekleme için ayrıca kapasite bulunduğunu kontrol edin. Sanal makine yedeği, fiziksel ana makinenin veya hipervizör yapılandırmasının yedeğiyle aynı şey değildir; kurtarma planında bu katmanları ayırın.

  • Kaynak kullanımı düzenli ve düşükse: İş yüklerini gruplayabilir, ancak aynı anda yoğunlaşan görevleri aynı depolama havuzuna yığmamalısınız.
  • Bellek baskısı görülüyorsa: Önce gereksiz yüksek bellek tanımlarını ve aynı anda çalışan sanal makineleri inceleyin; fiziksel belleği artırmadan tüm sanal makineleri büyütmeyin.
  • Disk gecikmesi yükseliyorsa: Sanal işlemci eklemek yerine hangi sanal makinenin okuma-yazma kuyruğunu artırdığını belirleyin ve depolama düzenini yeniden planlayın.

Değerlendirme sonucunda bir sanal makine platformunun iş yükünü karşılayabildiğini görürseniz, üretim geçişinden önce aynı işletim sistemi ve uygulama sürümleriyle sınırlı bir deneme yapın. Kabul ölçütlerini önceden yazın: normal işlem tamamlanma süresi, hata oranı, disk gecikmesi ve yedekten geri dönüş süresi. Bu ölçütlerden biri karşılanmıyorsa kapasiteyi rastgele artırmak yerine ilgili kaynağın darboğazını ayırın. İhtiyacınızı barındırma seçenekleriyle karşılaştırırken sunucu kiralama çözümleri sayfasını yalnızca alternatifleri incelemek için kullanabilirsiniz.


Top